Ευχαριστήρια  επιστολή

Αφορμή για την επιστολή αυτή είναι το αποτέλεσμα του αγώνα ΕΛΜΕ 1/10 ΕΡ Level B. Ύστερα από 18 χρόνια αγωνιστικής μου παρουσίας στον χώρο του Μοντελισμού είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε έναν αγώνα καθοριστικής σημασίας για την αγωνιστική μου ιστορία. Ένας πολύ δύσκολος αγώνας με φοβερές απαιτήσεις τόσο από οδηγικές  ικανότητες  και  ψυχραιμία όσο και από τεχνική υποστήριξη. Στην προσπάθεια μου για την επίτευξη του στόχου συνέβαλαν πολλοί φίλοι αγωνιζόμενοι που χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας πρόσφεραν οτιδήποτε χρειάστηκε η ομάδα μας. Ανάμεσα στους αγωνιζόμενους και φίλους που ήθελα να ευχαριστήσω για την συμπαράσταση τους είναι ο αδερφός μου Αμαξάς Δημήτρης και ο Βαγενάς Λάμπρος που φρόντισαν για την τέλεια προετοιμασία και διαρκή ετοιμοπόλεμη κατάσταση στις συνεχής αλλαγές  που απαιτούσε το Τamiya TRF 416we που οδήγησα. Ακόμη οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημητρίου Δ. για τις μπαταρίες που μου δάνεισε , τον Λαγό Ν. για την βοήθεια του στην τέλεια φόρτιση των μπαταριών μου, τον Ελευθερίου Γ. για τα ανταλλακτικά που μας παραχώρησε όταν του ζητήθηκε και τον Αντωνίου Α, για την αναβάθμιση του προγράμματος που οικειοθελώς και χωρίς να του ζητηθεί μου πρόσφερε.

Σχόλια αγώνα

Ο αγώνας ήταν ίσως ο πιο δυνατός και γρήγορος της ιστορίας μου στην κατηγορία των 1/10 ΕΡ και πραγματικά ευχαριστήθηκα τόσο εγώ οσο και οι υπόλοιποι φίλοι οδηγοί τις διαρκής μάχες που ξεκίνησαν από τα προκριματικά και δεν σταμάτησαν να εξελίσσονται μέχρι και το τελευταίο καθοριστικό πεντάλεπτο του αγώνα

Συνολικά θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες στον αγώνα για το υψηλό αγωνιστικό επίπεδο που επέδειξαν και το ευ αγωνίζεσθε και ειδικότερα τους παρακάτω..

Θέλω να ξεκινήσω αρχικά από τον άνθρωπο ψυχή της κατηγορίας Νικολακόπουλο Ν. που αν και ήταν ο πιο γρήγορος του αγώνα δεν ευνοήθηκε από την τύχη του με αποτέλεσμα την πρόωρη εγκατάλειψη του από τις μάχες της κορυφής σχεδόν σε όλα τα 5λεπτα του αγώνα.

Ακόμη ιδιαίτερα αξιόλογη και ανέλπιστη ήταν η κόντρα μέχρι τελευταίας στιγμής με το παιδί θαύμα από τα Γιάννενα Λαγό Ν. που μας άφησε όλους άφωνους με την εκπληκτική του οδήγηση και την παροιμιώδη σταθερότητα του στην μάχη για την κατάκτηση της νίκης σε μια πίστα που σπάνια αγωνίζεται.

Αυτός βέβαια που με εξέπληξε ευχάριστα τόσο για την ταχύτητα του όσο και για το αγωνιστικό του θράσος είναι ο Δημητρίου Δ. που πιστεύω ότι δίκαια βρέθηκε στην τριάδα του βάθρου.

Καθοριστικό ρόλο στην νίκη μου έπαιξε ένα λάθος στο 2ο πεντάλεπτο του τελικού από τον κατά τα άλλα πολύ γρήγορο και ικανό Γαβριηλίδη Β.

 Με εκτίμηση

Αμαξάς Γιώργος